Vent-Ana a unha nova década


Hoxe voume tomar a libertad de escribir un pelín distinto e tamén de falar sobre outras cousas.

Sei que posiblemente non o vaia a esperar, así que creo que este ha ser un bonito detalle.

Ela é…cómo decilo? Especial, é unha persona que creo que destaca sobre o resto, alguén a quen ves e dices “Esta rapaza ten algo, non sei o qué, pero gústame que estea cerca”

E tamén se nota cando non está, inda que a veces non me queira ou non me poida dar cuenta.

Temos falado de tantas e tantas cousas, desas que se contan a pouca xente (ou a unha persona nada más) e desde ese momento souben que hai moito que nos une ainda que haxa moitas cousas que nos separan.

Venme á cabeza ese tempo no que me acolliches na túa vida pouco a pouco, pouquiño a pouco, e doume cuenta de que eres desas personas que se van a quedar aí, ou polo menos eso me gustaría, unha desa media docena ou docena de personas que no futuro che abrirán as portas da casa si estás mustio para darche unha bebida e tirarse no sofá contigo a ver unha peli, un partido, xogar a play, ou contarche calquera estupidez para facerche rir ou para darche ánimo.

Non vou a desearche que a noite de celebración de moito de sí, porque sei que o vai a facer. Espero que teñas moitas máis por diante, e que poida celebrar algunha festa de cumpleaños non muy no futuro 🙂

E os regalos, moito mellor bos que abundantes. Este non é ningunha das dúas cousas, pero é meu, e espero que seña dabondo polo menos para empezar.

 

Felicidades Ana. Todas as que te poidas merecer e más. 

PD: Sinto o da chamada, pero por suerte e por desgracia a veces sigo sendo eu :/

PD2: O título ocurríuseme a min sin doparme xD