Hoxe dou gracias pola maravillosa xente que conozco. A que vexo todos os días e a que quero e me quere desde a distancia, e incluso a que quixen ou me quixo nalgún momento.
Porque opino que as personas que conocemos e que realmente se preocupan por nós en algún momento, nos marcan de algunha forma.
Todos temos o amigo ou amiga que conocemos de pequeniños e d@ que non queremos separarnos nunca, a amiga que parece saber cousas que os demás non chegamos a comprender, a chica que consigue compaginar estudiar e salir como unha loca, facernos reír e nos apoya a muerte, que consigue reconfortarnos únicamente coa súa presencia, alguén con quen falar das cousas pequenas da vida, que normalmente parecen non ter importancia, etc.
Incluso a xente coa que te enfadache, na que deixache de confiar ou que pasou de ser teu amigo a tratarte mal, tamén vai deixar pegada.
Hoxe dou gracias a todos e a todas polo que son hoxe.
“Cada nuevo amigo que ganamos en la carrera de la vida nos perfecciona y enriquece más aún por lo que de nosotros mismos nos descubre, que por lo que de él mismo nos da.”
Miguel De Unamuno
